The Day after Christmas…

Het is weer voorbij! Dagen internetten naar kerstcadeautjes, feestkleding voor de kinderen en vandaag is het weer maandag! Kindjes naar school en we beginnen weer van voor af aan…

De kerstvakantie heeft vooral in het teken gestaan van rust en gezin. De kerst hebben we dan ook fijn met het volledige gezin in Londen doorgebracht. Struinen als Moeder de Gans door de straten van Londen, veel geschiedenis en heel veel kerstspirit. En overal prachtig verlicht. Lopen, praten en heerlijk geen gepiep van PlayStation of iPhones.

Oud jaar was weer in Nederland. Samen met de oma’s heerlijk gegeten in Amsterdam en om middernacht bij de Magere Brug. Loen en ik zittend op de auto eindeloos kijken naar al dat geweldig vuurwerk! Oliebollen en champagne mee en stilstaan bij 2015 en gedachtes aan wat er gaat komen.

De eerste paal voor ons nieuwe familiehuis, Jessie eindexamen met een diploma, Mees van acht eindelijk zijn zwemdiploma (nu pas, omdat hij het daarvoor naar eigen zeggen te druk had met hockey). Loen gaat waarschijnlijk eindelijk praten (ondanks dat ze zich zonder prima redt! En altijd haar zin krijgt). Chuck waarschijnlijk straks misschien zonder vier dagen huiswerkbegeleiding en Demi nu ze haar studie heeft gevonden misschien ook de prins op het witte paard. Maar vooral dat 2016 een fijn jaar wordt. Een jaar waarin er veel momenten zijn voor het gezin en er lekker veel gelachen wordt.

Nooit gedacht dat ik (lees: ongeduldige vrouw die maar één keer leeft en alles eruit wil halen en als levensmotto heeft: Als je iets doet doe het dan goed! En 'kan niet' bestaat niet!) het gezin zo belangrijk vind. Ik geloof dat als je in staat bent een plek te creëren waar het altijd veilig is, waar de deur altijd open staat. Waar je eerlijk durft te zijn, waar mensen achter je staan en waar je lekker jezelf mag zijn. Dat draagt bij aan het geluk van je kinderen. Het zorgt ervoor dat de basis van je kind solide is. Waardoor je kind in staat is om beter om te gaan met de soms nare dingen in onze wereld.

Zoals elke ouder doen we het ook maar op gevoel, maar mijn hart maakt vreugdesprongen als ik zie dat onze oudste van 23 graag met ons op vakantie gaat. Of dat als Chuck een belangrijke hockeywedstrijd heeft zijn grote zussen daar gewoon bij zijn en hun afspraken daar voor afzeggen!      

Tijd en aandacht. Dat zijn de enige ingrediënten. En bewust zijn, want je kan ervoor kiezen om druk met werk en andere dingen bezig te zijn. Of je kan kiezen om tijd in je gezin te steken en elke familielid afzonderlijk aandacht te geven.

2016, ik heb er zin in…!      

 

 

January 04, 2016
previous